"Paniek is een emotie die ik met allerlei situaties in verband bracht. De geboorte van mijn dochtertje hoorde daar niet bij. Toch was dat precies wat ik voelde vanaf het moment dat ze in het ziekenhuis werd geboren: een alles verlammende paniek voor deze situatie waaruit ik eigenlijk alleen maar wilde ontsnappen."
"De eerste weken na de bevalling waren echt verschrikkelijk. Ik voelde me verlamd en vond het verschrikkelijk moeilijk om voor mijn dochtertje te zorgen. Wanneer ze wakker werd, was mijn grootste zorg dat ze niet ging huilen. Haar huilen maakte me geestelijk machteloos en lichamelijk ziek. De hele nacht lag ik wakker, luisterend naar de geluiden uit de babykamer, doodsbang dat ze ging huilen. De schijnbaar oneindige stroom kraamvisite en alle blije mensen die vonden dat ik zo'n natuurlijke moeder was, maakten mijn gevoel van onmacht steeds groter. Ik had het gevoel dat ik ineens deelgenoot was van een groot geheim dat iedereen die kinderen had deelde: Een baby hebben is allesbehalve leuk! Relationele problemen die al speelden voor mijn zwangerschap zorgden ervoor dat ik ook niet kon terugvallen op mijn partner. Nadat ik op een warme zomeravond een boswandeling had gemaakt met onze 4 weken oude baby en de gedachte om er een eind aan te maken door mijn hoofd speelde, besloot ik hulp in te roepen. Na een gesprek met mijn huisarts en mijn psycholoog kwam ik bij Baby Extra terecht.
Baby Extra was voor mij een vast aanknopingspunt in de chaos van dat moment. Mijn energieniveau was op dat moment erg laag en een aantal dingen dat mij werden aangeboden vond ik ook echt te veel van het goede. Gelukkig lieten ze zich niet afschrikken door mijn gebrek aan fut en bleven ze meedenken over mogelijkheden die ik op dat moment wel aankon. Omdat er mensen uit verschillende disciplines zijn aangesloten bij Baby Extra kon ik kon kiezen uit verschillende activiteiten.
Ik ben op het kantoor geweest om een videofilmpje van mij en Eva te maken. Dit filmpje hebben we later samen bekeken. Erg vreemd om naar mezelf te kijken en daar niets vreemds aan te ontdekken. Eva reageerde heel normaal op mij en ook ik deed het zo slecht nog niet (terwijl in mijn hoofd het beeld bestond dat ze toch echt wel moest voelen dat ik zo’n ontzettend slechte moeder was). Ook is er iemand bij mij thuis geweest om mij babymassage te leren. Een groepsles babymassage zou ik in mijn toestand nooit gevolgd hebben maar het bleek een erg prettige manier om eens rustig contact met Eva te maken. Toen ik me al wat beter voelde, heb ik deelgenomen aan cursus met een groep ouders met soortgelijke problemen. Hoewel dit een heftige ervaring was, vond ik het ook een opluchting te zien dat meer mensen soms precies dezelfde gevoelen hadden als ik.
Ik voelde bij de mensen van Baby Extra geen tijdsdruk. Niemand verwachtte dat ik me binnen een bepaalde tijd beter moest voelen. Daarnaast helpen ze je om, terwijl je werkt aan jezelf, niet uit het oog te verliezen wat je baby nodig heeft. Een flinke tijd later kan ik nu terugkijken op een heel zwarte periode waar Eva en ik als overwinnaars uitgekomen zijn. Die roze wolk is volgens mij nog steeds echt een verzinsel maar we kunnen nu gelukkig samen ontzettend genieten."